Riva, de legende.
De klassieke Riva boot is een design icoon, een bewegend sculptuur in hout, chroom en glas die de aandacht opeist waar hij ook verschijnt. Tel hierbij een lange lijst beroemde Riva-eigenaren bij op en de associatie met exotische mediterrane plekken zoals St. Tropez en Monaco maakt van de naam Riva een legende.
De geschiedenis van Riva gaat terug naar 1842. Hier aan het meer Iseo in het stadje Sarnico ontstond een van de oudste en een van de meeste beroemde scheepswerf ter wereld. Pietro Riva is een visser die ook boten repareert die schade hebben opgelopen die niemand anders kon repareren. Hij deed dat zo goed dat al snel zijn reputatie steeg door het bijzondere handwerk en de kwaliteit die hij af leverde. Al snel begon hij zich exclusief op de boten bouw te richten.
In de jaren 30 van de vorige eeuw was het bedrijf een prominent bouwer van kleine houten raceboten. Serafino Riva, de kleinzoon van Pietro, die nu aan het roer van het bedrijf stond, heeft in veel van zijn eigen boten geracet en veel wedstrijden daarbij gewonnen.
Onder Serafino's zoon Carlo Riva nam het merk een vlucht naar de legende die het tegenwoordig is. Dit gebeurde niet zonder slag of stoot, aangezien de familie het aanvankelijk niet eens was met de ingrijpende veranderingen binnen het bedrijf. De twijfels waren snel verdwenen toen bleek dat de "nieuwe" modellen een uitzonderlijke eigen stijl, elegantie en luxe hadden. Riva produceerde boten van zulke kwaliteit dat er niets vergelijkbaars bestond.
De legende leent zijn bestaanrecht aan de vastberadenheid en artistiek van een man, Carlo Riva. De vierde generatie van zijn familie die boten bouwt aan de kust van lago d'Iseo in noord Italië. Het was zijn visie en doorzetting die van het familiebedrijf een wereldbekend merk maakte. Hij was de architect van het icoon wat we nu kennen. Als handwerksman, als verkoper, als hoofdontwerper was zijn oncompromitterende geloof in kwaliteit de reden waarom zo veel boten vandaag de dag nog bestaan.
Na generaties in handen van de familie Riva te zijn geweest, besluit Carlo het bedrijf in 1969 te verkopen aan het Amerikaanse Whittaker, een specialist op het gebied van fiberglas en kunststof. Niet snel hierna begon de bouw van kunststof rompen in Sarnico. In de 35 jaar dat de Amerikanen het bedrijf leidden zijn er veel verschillende modellen uitgekomen. Van de kleine Rudy (5.8 m) tot aan het grote luxueuze motorjacht de Cantata (28 m).
Na Whittaker is het bedrijf nog een paar keer van eigenaar gewisseld. Begin jaren '90 werd het een onderdeel van de Vickers groep, eigenaar van onder andere Rolls-Royce. In 2000 werd het uiteindelijk overgenomen door de Ferretti groep. Sinds het bedrijf weer in Italiaanse handen is, worden de nieuwste ontwerpen weer vanuit de oude gedachte en stijl gebouwd. De oude houten modellen hebben voor inspiratie gezorgd voor onder andere de Aquariva, de opvolger van de Aquarama. Onder Ferretti zal Riva hopelijk nog vele legendarische modellen voortbrengen.
OLYMPIC
| Lengte: | 6.55 m |
| Breedte: | 2.25 m |
| Diepte: | 0.47 m |
| Gewicht: | 1300 kg |
Riva Olympic
(1969- 1983)
Genoemd naar de Olympische spelen van 1968 gehouden in Mexico. De Riva Olympic, geïntroduceerd in 1969, was ontworpen om de Super Florida te vervangen. Het ontwerp was in vele opzichten hetzelfde aan de Junior, behalve dan dat de zijkanten, deze waren gelakt in plaats van wit zoals bij de Riva Junior.
Het laatste houtenboot ontwerp getekend door de Riva werf evolueerde niet zoals veel van zijn broers en zussen. Alle boten hadden dezelfde afmetingen. Er waren alleen twee verschillende motoren die beschikbaar waren voor het ontwerp. Beide motoren waren op een Crusader gebaseerde Riva V8: de een had 220 pk en de ander 270 pk. Ondanks dat de productie tot 1983 liep, is het overgrote deel van de 274 exemplaren voor 1975 gebouwd.
JUNIOR
| Lengte: | 5,70 m |
| Breedte: | 2,17 m |
| Diepte: | 0.45 m |
| Gewicht: | 1000 kg |
Riva Junior
(1967- 1972)
De Riva Junior was ontworpen om het oudere model, de Florida, te vervangen. En zoals zijn naam al suggereert, de jongste, het kleinste model in de Riva familie te worden. Een kleine multifunctionele motorboot die zoals als tender ingezet kon worden, maar kon ook even goed voor watersport, zoals waterskiën gebruikt worden.
Zijn karakteristieke uiterlijk bestaat uit een open cockpit met daar achter een open zonnedek en witte zijkanten voor meer gemak bij het onderhoud. Dit geeft al een beetje aan waarvoor dit model hoofdzakelijk bestemd was, de Amerikaanse markt. Boot eigenaren in de VS waren vaak geneigd het onderhoud aan hun boot zelf te doen.
In 1972 wordt dit model vervangen door de Riva Rudy, een exacte kopie van de Junior, maar dan met een kunststof romp speciaal voor de Amerikaanse markt.
AQUARAMA, SUPER, SPECIAL
| Lengte: | 8.02 m (8.45 m) (8.75 m) |
| Breedte: | 2.62 m (2.60 m) (2.59 m) |
| Diepte: | 0.54 m (0.56 m) (0.63 m) |
| Gewicht: | 2600 kg (2850 kg) (3000 kg) |
Riva Aquarama, Super Aquarama, Aquarama Lungo en de Aquarame Special
(1962- 1996)
De beroemdste van Carlo Riva's ontwerpen, de Aquarama, is door de tijd heen meer dan een boot geworden. Het onovertroffen vlaggenschip van de familie, is een nautische legende geworden in zijn klasse. Men komt superlatieven te kort om de schoonheid, kwaliteit en prestaties weer te geven die nauwelijks, nu nog, geëvenaard worden. Zijn aparte naam in misschien een reden voor de mythische status van deze boot. De naam is een afgeleide van de breedbeeld Cinerama filmformaat populair in de jaren '60.
Van origine is de Aquarama een directe afgeleide van de Riva Tritone. De romp van de Aquarama lijkt sterk op die van de Tritone, maar heeft vele aanpassingen en modificaties waardoor deze nog betere vaareigenschappen heeft. Voor het eerst gebouwd in 1962, had deze boot een "open" zonnedek, zoals ook de Tritone Aperto. Daarnaast had de Aquarama aparte voorstoelen en een central antislip gangpad naar de achterkant van de boot waardoor je makkelijker het water in en uit kom komen. Net zoals de Tritone is dit model altijd met twee motoren uitgerust, hoewel hier ook veel variatie in bestond. Het "instap" model werd geleverd met een motorisering vanaf 185 pk (per motor) en deze liep tot en met de Aquarama Special met zijn dubbele 350 pk.
In totaal werden er 769 boten gebouwd in de lange periode dat de Aquarama in productie was. De Aquarama was het basis model, hiervan zijn er 281 gebouwd tussen 1962 en 1972. Van de Super Aquarama (verlengd en meer vermogen) zijn 203 stuks gebouwd tussen 1963 en 1971. De Aquarama Lungo was identiek aan de super, maar 0.30 m langer. Hiervan zijn er zeven gebouwd, allen in 1972. De Aquarama Special tenslotte was een verbeterde versie van de Super Aquarama; weer iets verlengd, meer motorvermogen, zwemplatform en talloze andere kleine aanpassingen. Hiervan zijn er 278 gebouwd tot aan het eind van de productie van dit model in 1996.
FLORIDA, SUPER FLORIDA
| Lengte: | 5.59 m (6.27 m) |
| Breedte: | 1.91 m (2.20 m) |
| Diepte: | 0.44 m (0.47 m) |
| Gewicht: | 980 kg (1240 kg) |
Riva Florida, Super Florida
(1952- 1969)
Het Florida ontwerp, op papier gezet in 1952 was weer een klassieker in de Riva familie. Maar het was ook zeker een van de populairdere modellen gebouwd aan de oevers van Lago d'Iseo. Tussen 1952 en 1969 zijn er 1137 exemplaren gebouwd. 420 hiervan waren de "normale" Florida's en 711 Super Florida's. Zoals ook bij veel andere Riva modellen was het Super model groter en krachtiger uitgevoerd dan de basis versie.
Genaamd naar de Amerikaanse staat die het meeste met waterskiën geassocieerd werd. De Florida heeft een cockpit en daarachter een groot zonnedek. Deze waren gescheiden door een mahonie houten "brug". Dit model verving de Riva Sebino en heeft daar dus ook veel overeenkomsten mee.
Vroegere modellen werden uitgerust met een Chris-Craft V8 van 185 pk. Latere modellen kregen een krachtbron van Chrysler mee en tenslotte, de Super Florida, een Riva V8 gebaseerd op een Crusader V8 van 220 pk.
SEBINO
| Lengte: | 5.08 m |
| Breedte: | 1.88 m |
| Diepte: | 0.32 m |
| Gewicht: | 900 kg |
Riva Sebino
(1952- 1957)
Genoemd naar de oude naam van Lago d'Iseo, het meer waaraan Cantieri Riva, de Riva werf, is ontstaan. De Sebino is een compacte en simpele boot van vijf meter lang met een open zonnedek achter de voorste bestuurdersbank. Dit model werkte als een precedent voor de latere modellen Junior en Olympic.
Dit was de eerste boot die Carlo Riva ontworpen heeft bestemd voor de massaproductie met een enkel ontwerp. In deze zin was het een voorganger voor alle andere modellen die hierop volgde. Alle 119 modellen werden aangedreven door Chris-Craft 60 pk motoren. Carlo Riva had na zijn bezoek aan de Verenigde Staten in 1952 Chris-Craft gecontracteerd om motoren te leveren voor zijn boten. De Sebino kon een snelheid bereiken van 50 km/u en kon vijf personen meenemen.
De Sebino werd opgevolgd door de Florida in 1957.
ARISTON, SUPER ARISTON
| Lengte: | 6.52 m (6.96 m) |
| Breedte: | 2.16 m (2.20 m) |
| Diepte: | 0.47 m (0.48 m) |
| Gewicht: | 1320 kg (1500 kg) |
Riva Ariston, Super Ariston
(1950 - 1974)
Naast de Aquarama is de Ariston mogelijk het bekendste model van Riva en zeker een van de meeste populaire modellen. Toen de productie werd stilgelegd in 1974, vierentwintig jaar nadat het model gelanceerd werd, zijn meer dan 1000 boten van dit model gebouwd! In deze periode zijn er veel modificaties geweest. Alleen al de lengte, deze varieerde van 6.20 m tot bijna 7.0 m, zorgde voor vele variaties. Ook het vermogen van de, enkele, motor verschilde nogal; van 105 pk tot aan de machtige V8 met 350 pk in de Super Ariston, die voor een topsnelheid zorgde van 80 km/u.
De Ariston was beschikbaar in drie "standaard" modellen (deze verschilde ook weer onderling). De "normale" Ariston, waarvan er 804 gebouwd zijn tussen 1950 en 1972 werd aangevuld met de krachtigere Ariston Cadillac. Hiervan zijn er negentien geproduceerd in de periode 1956-1957. Dit model werd vervolgens opgevolgd door de Super Ariston, gelanceerd in 1960 werd dit model gebouwd tot aan 1974. De Super Ariston kenmerkte zichzelf door een grotere lengte ( tot aan 6.96 m) en grotere, krachtigere motoren (van 275 pk tot aan 350 pk).
TRITONE, SUPER TRITONE
| Lengte: | 8.02 m (8.22 m) |
| Breedte: | 2.62 m (2.62 m) |
| Diepte: | 0.54 m (0.54 m) |
| Gewicht: | 2680 kg (2780 kg) |
Riva Tritone, Super Tritone, Tritone Cadillac en de Tritone Aperto
(1950 - 1966)
Tot de komst van de Aquarama was de Tritone het belangrijkste model van de Riva stal. De Tritone was het grootste en het duurste model. En het enige model dat werd uitgerust met twee motoren. Zijn formaat, zijn vermogen en het bereik van het model (dankzij grote brandstoftanks) maakte dit een ideale boot voor kustwateren. Het is dankzij de Tritone dat Riva door het hele mediterrane gebied gespot werd.
Geëvolueerd uit het model BQ69, ontworpen in 1950, kreeg dat model in 1953 zijn naam, de Tritone. De overeenkomsten met de Corsaro zijn duidelijk. De algemene lijnen zijn praktisch hetzelfde. Er is alleen nog een rij banken achter de voorstoelen gezet en het achterdek werk ook volledig gebruikt als zonnedek.
In totaal werden 257 exemplaren van dit model gebouwd tussen 1950 en 1966. Er waren 3 variaties op het basismodel. De Super Tritone was iets langer en had krachtigere motoren; 21 werden hiervan gebouwd tussen 1960 en 1963. De Tritone Cadillac was in principe het basis model, maar dan uitgerust met twee 250pk Cadillac motoren. Tien stuks waren hiervan geproduceerd tussen 1956 en 1960. Tenslotte de Tritone Aperto, van waar de Aquarama direct afstamt. Deze heeft net zoals de Aquarama een "open" zonnedek op het achterdek. Vijftien stuk werden hiervan gebouwd begin jaren '60.
CORSARO
| Lengte: | 5.29 m |
| Breedte: | 1.88 m |
| Diepte: | 0.45 m |
| Gewicht: | 970 kg |
Riva Corsaro
(1950 - 1955)
De Corsaro, gebaseerd op het model AR Sport motorboot, was ontworpen door Carlo Riva in 1946. In 1950 ging het model zoals we hem nu kennen in productie. Ondanks het feit dat er maar 40 modellen van zijn gebouwd, zetten dit model wel de standaard voor alle volgende Riva modellen dankzij zijn ranke, elegante lijnen en zijn aflopende spiegel. Dit model, dat geschikt is voor drie personen, werd met een aantal verschillende type motoren uitgerust. Het meeste gebruikte type echter was een BPM V8 met 210pk. Daar kan de Corsaro 70 km/u mee halen.
Er is helaas nog maar 1 exemplaar wat de tand des tijds heeft doorstaan.
